دکتر مهدی مشکی

زمينه و هدف: كمپيلوباكتر يكي از علل عمده گاستروانتريت در انسان بوده و گوشت طيور به عنوان مهمترين عامل انتقال باكتري به انسان مطرح مي باشد. مطالعه حاضر به منظور تعيين ميزان شيوع كمپيلوباكتر در لاشه هاي طيور كشتارگاه شهرستان گناباد صورت پذيرفت. روش تحقيق: در اين مطالعه مقطعي- كاربردي تعداد 100 نمونه از لاشه هاي طيور، به صورت تصادفي ساده انتخاب و با استفاده از روش نمونه گيري Rinse test به منظور شناسايي كمپيلوباكترها مورد بررسي قرار گرفتند. بعد از قرار گرفتن نمونه ها در محيط غني كننده اگزتربراث، در محيط انتخابي اسكايروآگار حاوي 5% خون دفيبرينه اسب كشت و بعد از انكوباسيون به مدت 48 ساعت در دمايc42 در شرايط ميكروائروفيليك، كلني هاي مشكوك گرم منفي و ميله اي شكل جهت آزمايشهاي اكسيداز، كاتالاز، هيدروليز هيپورات و حركات دارتي شكل مورد بررسي قرار گرفتند.يافته ها: از مجموع 100 نمونه مورد بررسي، 31 نمونه (31%) از لحاظ وجود كمپيلوباكتر مثبت تشخيص داده شد. آزمايشهاي بيوشيميايي كمپيلوباكترهاي جدا شده نشان داد كه ميزان شيوع كمپيلوباكتر ژژوني ( 29/61% ) بيشتر از كمپيلوباكتركولاي (71/38%) بود. نتيجه گيري: با توجه به وجود كمپيلوباكتر در لاشه هاي طيور، پخت كامل گوشت طيور، شستشوي صحيح لاشه و بهبود كنترل كيفي لاشه ها جهت گونه هاي كمپيلوباكتر در كشتارگاه ضروري است.

مقدمه: آسیب پذیری دانشجویان به ویژه شاغلین به تحصیل در رشت ههای علوم پزشکی در مقابل موقعی تها و مشکلاتمختلف می تواند بطور خاص بر سلامت روانی آنها اثرگذار باشد. در این راستا مطالعه حاضر با هدف بکارگیری یک برنامهمشارکتی - مهارتی بر اساس الگوی پرسید به منظور ارتقای احترام به خود و بهداشت روان دانشجویان دانشگاههای علومپزشکی گناباد و بیرجند در مدت دو سال انجام شد.روش کا : ر مطالعه حاضر یک تحقیق تجربی بر اساس الگوی پرسید بود که 154 دانشجو به صورت تصادفی برای گروههایآزمون و شاهد انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های عوامل مستعدکننده، قادرکننده و تقویت کننده، احترام بهاستفاده شد. برنامه مداخله به شیوه بحث گروهی متمرکز و در قالب مهارتهای زندگی منتخب طراحی GHQ- خود روزنبرگ و 28و اجرا شد و پس از پایان جلسات برنام هریزی شده در هر دو گروه به طور مجزا برآورد و مقایسه گردید. اطلاعات استخراج شدهتجزیه و تحلیل گردید. SPSS با استفاده از روشهای آمار توصیفی و استنباطی درقالب نرم افزارنتای : ج بررسی یافته ها نشان داد که عوامل مستعدکننده، عوامل قادرکننده و تقوی تکننده، احترام به خود و بهداشت رواندانشجویان در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد بعد از مداخله تفاوت معنی داری داشتند. بطوری که پس از مداخله متغیرهایو عوامل قادرکننده و تقوی تکننده (P

سابقه و هدف: مفهوم سلامت روان شامل احساس دروني خوب بودن و اطمينان از كارآمدي و اتكا به خود، ظرفيت رقابت، تعلق بين نسلي و خودشكوفايي توانايي­هاي بالقوه و هيجاني و غيره مي­شود. سلامت روان چيزي فراتر از نبود اختلالات رواني است . اين مطالعه در راستاي تاثير يك برنامه آموزشي با به كارگيري باورهاي كنترل سلامت و عزت نفس بر ارتقا ي سلامت روان دانشجويان در طي سال­هاي 1383 تا 1386 انجام شده است.

مواد و روش­ها: مطالعه حاضر يك تحقيق نيمه تجربي ا ست. نمونه­هاي انتخاب شده 144 نفر از دانشجويان دانشگاه­هاي علوم پزشكي گناباد و بيرجند مي ­ب اشن د كه به صورت تصادفي چندمرحله­اي در دو گروه آزمون (71) و گواه (73) برگزيده و همسان­سازي شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسشنامه­هاي دموگرافيك، جايگاه مهار كنترل سلامت چندوجهي ، عزت نفس روزنبرگ و GHQ-28 بودند. برنامه­ي آموزشي مورد مداخله در قالب خودشناسي و اعتماد به نفس، اعتقاد و باورهاي دروني و بيروني كنترل سلامت و عزت نفس بر روي گروه آزمون و به صورت روش بحث گروهي متمركز در ط ي 1 1 جلسه آموزشي توسط محققين طراحي و اج ر ا شد . پرسشنامه­ها قبل، بلافاصله و پس از سه ماه از مداخله در هر دو گروه به طور مجزا ا ر ايه و مقايسه گرديد ند . اطلاعات استخراج شده با استفاده از روش­هاي آمار توصيفي و استنباطي (آناليز رگرسيون، ANOVA ، همبستگي و تي ) در قالب نرم­افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد.

نتايج: يافته­ها نشان دادند كه بين متغيرهاي مورد نظر در گروه آزمون نسبت به گروه گواه، قبل و بعد از مداخله تفاوت معناداري وجود دا رد . به طوري كه بلافاصله پس از مداخله باورهاي بيروني كنترل سلامت كاهش معنادار و باور دروني و عزت نفس افزايش معناداري داشتند (0001/0 p< ) . همچنين پس از سه ماه از پايان برنامه ، سلامت روان دانشجويان افزايش معناداري نشان داد (0001/0 p< ) .

نتيجه­گيري: اين برنامه طراح ي شده موجب توانمندي ، مشاركت و بهبود باورهاي كنترل سلامت ، عزت نفس و در نهايت منجر به ارتقا ي سلامت روان دانشجويان مي­شود كه تداوم تاثير آن نياز به پيگيري و ا ستمرار دارد. 

زمينه و هدف: با توجه به اهميت عزت نفس در تأمين سلامت رواني دانشآموزان و اين موضوع كه عزت نفس در تعامل با ديگران حاصل ميشود و سبب داشتن تصور مثبت از خود و پيدايش حسي ارزشمند و عامل موفقيت دانشآموزان ميگردد، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير برنامه آموزشي ارتقا عزت نفس (ESE) از سري برنامههاي آموزشي Live Wire Media در نمونهاي از دانشآموزان دختر كلاس اول ابتدايي انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه نيمهتجربي كه در سال 1385 انجام شد، نمونهگيري به شيوه تصادفي و مداخله به صورت آموزش برنامه طراحيشده ESE انجام شد. نمونهها شامل دختران كلاس اول بودند كه از يكي از دبستانهاي غرب تهران انتخاب شدند. 29 دانشآموز در گروه آزمون و 31 دانشآموز، در گروه شاهد قرار گرفتند. با استفاده از پرسشنامه پوپ با همه نمونهها در ابتداي پژوهش و پس از 9 هفته مصاحبه گرديد؛ سپس برنامه آموزشي به مدت 18 جلسه در طي 9 هفته شامل آموزش نظري و كارگاه آموزشي به صورت نمايش رفتارهاي صحيح مانند قدرداني از خود، كنترل خشم، مسؤوليتپذيري براي گروه آزمون اجرا گرديد. مصاحبه مجدّد با هر دو گروه پس از نيمسال صورت گرفت. دادهها با استفاده از نرمافزار آماري SPSS و آزمونهاي Chi-Square،t و رگرسيون لجستيك دوتايي، در سطح معنيداري 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافتهها: بر اساس تحليل آماري پيش آزمون و پس آزمون، آموزش به طور معنيداري نمرات عزت نفس را در ميان گروه آزمون بهبود بخشيده بود (05/0P<). تفاوت بين ميانگين رشد نمره عزت نفس در گروه شاهد در طيّ نيمسال، 6/3±1/1- و در گروه آزمون در طي اجراي برنامه آموزشي 7/3±3/4 و معنيدار بود (000/0P<) و دانشآموزان گروه آزمون نسبت به دانشآموزان گروه شاهد از رشد مثبت و موفقيتآميزي برخوردار بودند.نتيجهگيري: نتايج بيانگر نقش و اثر مثبت اين برنامه آموزشي طراحي شده بر ارتقاي عزت نفس دانشآموزان سال اول دبستان بود.